αυτή η υποκρισία, γιατί περί τέτοιας πρόκειται, όχι απλά δεν αφήνει τον απατημένο εραστή να θυμηθεί τις -πραγματικά- καλές στιγμές που είχε με την «κατηγορούσα», αλλά ξύνει πληγές και τον ενοχλεί τόσο που του χαλά τη διάθεση να φανταστεί ένα γοητευτικό μέλλον μαζί της

δείτε το πλήρες κείμενο για το άρθρο: ο κερατάς, οι άπιστες, και οι «Αγίες»

με τον ίδιο τρόπο, οι -αυτοπροσδιοριζόμενοι- νεο-φιλελεύθεροι (πχ. Θάτσερ, Ρέηγκαν, κ.α.) διακήρυξαν τη νίκη του καπιταλισμού και χρησιμοποίησαν ως απόδειξη την κατάρρευση των χωρών του «υπαρκτού σοσιαλισμού»

δείτε το πλήρες κείμενο για το άρθρο: έχει ο καιρός Γυρίσματα

Ένα έθνος που ζητάει από τις κυβερνήσεις μόνο να διατηρούν την τάξη είναι ήδη υποδουλωμένο στην καρδιά, υποδουλωμένο στην ευημερία του και από τη μια στιγμή την άλλη, ο άνθρωπος που προορίζεται να το υποδουλώσει μπορεί να εμφανιστεί

Αλέξις Ντε Τοκβιλ (πριν από 170+ χρόνια)

δείτε το πλήρες κείμενο για το άρθρο: “Εγκαταλείπουμε δικαιώματα από μόνοι μας”

DH0. κοινή προσβολή ή βρίσιμο

είναι ο χαμερπέστερος τρόπος για να εκφράσει κάποιος τη διαφωνία του, και -δυστυχώς- από τους πιο δημοφιλείς

όλοι μας έχουμε δει σχόλια του τύπου

“είσαι καραγκιόζης”

δείτε το πλήρες κείμενο για το άρθρο: “πως (να μη) διαφωνούμε”

αν πρόκειται λοιπόν να διαφωνούμε, ας προσέχουμε να το κάνουμε (πιο) σωστά. Τι σημαίνει όμως “να διαφωνούμε πιο σωστά”;

οι περισσότεροι επισκέπτες μπορούν να διαχωρίσουν μία κοινή βρισιά από μία ορθολογική και προσεκτικά διατυπωμένη διαφωνία, όμως νομίζω ότι θα βοηθήσει πολύ να ονοματίσουμε -τρόπον τινά- τα ενδιάμεσα από αυτά τα δύο άκρα, στάδια

_από ένα ποστ του Paul Graham, με τίτλο “How to disagree”

δείτε το πλήρες κείμενο για το άρθρο: “πως (να) διαφωνούμε”