αυτό που δε λέει κανείς είναι ότι ο Ισοκράτης αναφερόταν σε μία ΑΜΕΣΗ Δημοκρατία, όπου οι πολίτες είχαν πράγματι την ευθύνη της διακυβέρνησης

δε γίνεται να τα κάνει μπάχαλο η κυβέρνηση – και το αντιπροσωπευτικό πολιτικό σύστημα εν γένει- και να επικαλείται κάποιος με ελαφρότητα την ευθύνη Πολιτών

δείτε το πλήρες κείμενο για το άρθρο: ο Ισοκράτης μίλαγε για άλλη Δημοκρατία

Ποιος θα επιβάλει στην ΕΣΥΕ να διαθέτει ελεύθερα όλα τα στοιχεία; Ποιος υπουργός θα αποφασίσει ν’ ανοίξει τελείως το ΕΡΓΟΡΑΜΑ; Ποια κυβέρνηση θα ανοίξει απόλυτα την πρόσβαση στα ΦΕΚ; Ποιος δήμαρχος θα δώσει 10% του προϋπολογισμού να το διαμορφώσουν οι δημότες; Ποια κοινοβουλευτική πλειοψηφία θ’ αποφασίσει να ανακινηθεί η διαβούλευση και να γίνει δημοψήφισμα για κάποιο σημαντικό ζήτημα; Ποιοι θα δουν στο Διαδίκτυο την πιθανότητα δημιουργίας μιας καλύτερης Δημοκρατίας;

Και η ερώτηση απευθύνεται στους πολιτικούς, γιατί μ’ ενδιαφέρει ειλικρινά η συνδρομή τους, αλλά κι επειδή ξέρω ήδη ότι οι ολοένα πιο διαδικτυωμένοι πολίτες θα φτιάξουν αυτήν την καλύτερη Δημοκρατία.

δείτε το πλήρες κείμενο για το άρθρο: Διαδικτυακή αναγέννηση της Δημοκρατίας

παραφράζοντας τον Λέοναρντ Κοέν, θα πω ότι, στην περίπτωση αυτή, ο ιστολόγος “οδηγήθηκε από την ομορφιά των εργαλείων μας” και έχασε την ουσία, τόσο των social media, όσο και της πολιτικής. Την ουσία που αφορά περισσότερο νοτροπίες και πρακτικές σεβασμού των άλλων μελών της κοινότητας, λογοδοσίας, και συμμετοχής

δείτε το πλήρες κείμενο για το άρθρο: Μας γοητεύουν τα εργαλεία, ξεχνάμε την πολιτική

θέλω να είμαι σαφής, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δε νοείται να ελέγχει το οτιδήποτε στη δημόσια τηλεόραση

και επιτέλος, να σταματήσουμε να τη λέμε “κρατική”

δείτε το πλήρες κείμενο για το άρθρο: Η ΕΡΤ είναι δημόσια (άντε!)

ο κος Παπανδρέου στην ομιλία του στη ΔΕΘ ήταν αποτελεσματικός, αν όχι εξαιρετικός

Όχι ρήτορας, αφού δεν υπήρξε ποτέ, ούτε εκφραστής κάποιας νέας ή σπουδαίας υψηλής πολιτικής θεωρίας

ήταν κατανοητός, άμεσος, συγκεκριμένος, και αιχμηρός. Και αυτά που είπε ήταν ουσιαστικά, και εφικτά. Και ήταν πολιτικός, όχι “λογιστικός”

όμως δεν είναι αυτά τα στοιχεία που έκριναν την επιτυχία της ομιλίας του, ούτε ήταν αποτέλεσμα έργου λίγων ημερών …

δείτε το πλήρες κείμενο για το άρθρο: ο ένας επιμένει, ο άλλος υπομένει