απαντώ στην ανακοίνωση τύπου της Βουλής των Ελλήνων, σχετικά με τις «περικοπές σε βουλευτές και υπαλλήλους Βουλής»

κατ’αρχάς πιστεύω ότι η έμφαση που δίνεται από τον Πρόεδρο της Βουλής στις «ίσες» περικοπές είναι παραπλανητική. Εξακολουθεί να είναι εξαίρεση σε ότι αφορά το μηχανισμό διαφάνειας, λογοδοσίας και δημοκρατικότητας

θα ξεκινήσω από το (γ)

«σύμφωνα με το Σύνταγμα (άρθρο 65, παρ. 6), τα ζητήματα που αφορούν το προσωπικό της Βουλής ρυθμίζονται από τον Κανονισμό της Βουλής»

άρα, ας αλλάξει -με απλή πλειοψηφία- ο Κανονισμός της Βουλής σε αυτό το θέμα. Να συμφωνηθεί να ακολουθούνται πάντα οι ίδιοι νόμοι που αφορούν τους υπόλοιπους Δημοσίους Υπαλλήλους

συνεχίζω με το (β)

«θα κοπεί κατά 30% το επίδομα Πάσχα, όπως και σε άλλους;». «Αν αλλάξουν οι κανόνες από άλλη Προεδρική απόφαση, θα το μάθουμε;». «Θα μπορούμε να παρακολουθούμε την τήρηση (ή όχι) των -εσωτερικών- περικοπών;». «Θα συμπεριληφθούν οι υπάλληλοι της Βουλής στο ενιαίο μισθολόγιο / μητρώο Δημοσίων Υπαλλήλων;»

καταλήγω στο (γ)

την ώρα που εργαζόμενοι στο Δημόσιο είναι -καλώς ή κακώς- στο δρόμο, αντιμετωπίζουν την κριτική των συμπολιτών τους που έχουν απηυδήσει με το δημόσιο, γενικά, και παρεμποδίζονται από Αστυνομία και «μπαχαλάκηδες», εκατέρωθεν, οι «συνάδελφοι» τους στο Κοινοβούλιο συζητούν απευθείας, σε διαδρόμους, γραφεία και καφενεία της Βουλής, το πως θα διασφαλίσουν τα δικά τους δικαιώματα

κι αν η γαηδουριά των δεύτερων μας ενοχλεί, ο άκομψος -να το πω κομψά- χειρισμός των εκπροσώπων μας, μας εξοργίζει

ακόμα κι αν υπάρχει «συνταγματικό κόλλημα», είμαι βέβαιος ότι η δίκαιη στάση του Προέδρου της Βουλής, και λοιπών Εκπροσώπων, θα μας ενέπνεε μεγαλύτερη εμπιστοσύνη από την επίκληση του νόμιμου

Ας κάνουν και οι εργαζόμενοι στο Κοινοβούλιο μια απεργία