Διαβάζω στην (προσωρινή) σελίδα του Πρωθυπουργού:

Το πρώτο βήμα (για την αλλαγή τρόπου λειτουργίας του κράτους) αφορά στην αλλαγή του τρόπου στελέχωσης των θέσεων των Γενικών και των Ειδικών Γραμματέων των Υπουργείων και των Γενικών Γραμματέων των Περιφερειών.

Στόχος είναι να δοθεί η δυνατότητα στον κάθε πολίτη να εκδηλώσει το ενδιαφέρον του.

Τα σχόλια στα ΜΜΕ και σε αρκετά ιστολογια ήταν πολύ θετικά, και η πρόθεση ήταν εξαιρετική.

Όμως η υλοποίηση ακυρώσε τη βούληση. Η δε δημοσιογραφία, την ενημέρωση

Δεν αλλάζει τίποτα στον τρόπο στελέχωσης, αφού δεν υπάρχει καμία αλλαγή σε νόμο που να το επιτρέπει αυτό. Η επιλογή των «γραμματέων» θα γίνει με τον ίδιο τρόπο που γινόταν και πριν.

Ισχύει μόνο ότι «κάθε πολίτης μπορεί να εκδηλώσει το ενδιαφέρον του». Been there, done that.

Το κενό μεταξύ βούλησης και εκτέλεσης (και ενημέρωσης) αναδείχθηκε στο twitter, μέσω του οποίου ξεκίνησε και ολοκληρώθηκε σε διάστημα λίγων ωρών ένα συνεργατικό κείμενο με σχόλια, ερωτήσεις και προτάσεις.

Κατανοώ, ειλικρινά το λέω, ότι οι ταχύτητες και οι απαιτήσεις για τα στελέχη στο Μαξίμου είναι αυτές τις μέρες απίστευτες.

Όμως ξέρω μια φίλη που κάθεται, βράδυ Σαββάτου, και διαβάζει σχετικά Προεδρικά Διατάγματα για να μπορεί να ενημερωθεί και για να ενημερώσει. Ξέρω έναν άλλο στο Ναύπλιο που πρώτος ανέφερε τα «φάουλ». Και ξέρω και μια ντουζίνα άλλους που συνέβαλαν στη σύνταξη του προαναφερθέντος κειμένου.

Ρωτάω λοιπόν, ποια είναι η αξία των πολιτών που μπαίνουν σε αυτή τη διαδικασία; Βλέπει κάποιος διάθεση ανοχής;

Μήπως το αποτέλεσμα της συγκεκριμένης συμμετοχής τους δείχνει κάποια πράγματα σε επαγγελματικά πολιτικά στελέχη και σε επαγγελματίες δημοσιογράφους;

Μήπως ως συμπλήρωμα στην επόμενη παράγραφο (από την προσωρινή σελίδα του Πρωθυπουργού) …

Θα ακολουθήσουν σταδιακά ανάλογες διαδικασίες και για τις υπόλοιπες θέσεις του ευρύτερου δημόσιου τομέα, όπου αυτό είναι δυνατό.

… πρέπει να προστεθεί «και λαμβάνοντας υπόψη τις προτάσεις των ενδιαφερόμενων πολιτών»;

Μετά συμμετοχικής διάθεσης (και πρόθεσης)

Ανδρέας Τριανταφυλλίδης