περπατώντας στο δρόμο είδα μια αφίσα, στο τζάμι της τοπικής του ΠΑΣΟΚ της περιοχής μου, που έγραφε, με μεγάλα στοιχεία:

«ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!»

αμέσως μου ήρθε στο μυαλό η εικόνα μιας γυναίκας που μιλά σε έναν άνδρα, τον οποίο έχει απατήσει στο πρόσφατο παρελθόν, λέγοντας του πόσο απαράδεκτα άπιστη είναι η τωρινή του σχέση

αυτή η υποκρισία, γιατί περί τέτοιας πρόκειται, όχι απλά δεν αφήνει τον απατημένο εραστή να θυμηθεί τις -πραγματικά- καλές στιγμές που είχε με την «κατηγορούσα», αλλά ξύνει πληγές και τον ενοχλεί τόσο που του χαλά τη διάθεση να φανταστεί ένα γοητευτικό μέλλον μαζί της

το «Φτάνει Πιά!» άλλωστε μπορούν να το λένε μόνο οι άγιες, ορθόδοξες, κοπελιές που δεν έχουν απιστήσει ποτέ. Και ούτε πρόκειται να το κάνουν, αφού ο έρωτας που επιζητούν είναι πλατωνικός

στην πρώτη (και καλύτερη, κατά την άποψη μου) άπιστη Κυρία θα έλεγα “don’t add insult to injury”

στη δεύτερη θα έλεγα να τελειώνει με τα ηθικοπρόστυχα «σεμνά και ταπεινά» και να συγκεντρώσει τα καλά στοιχεία που έχει

στις αγίες δεν έχω κάτι να πω, αφού για μένα έρωτας και πολιτική σημαίνουν και ανταλλαγή υγρών