κάθε τραυματισμός είναι «νίκη»
δεν θέλω -σε καμία περίπτωση- να δικαιολογήσω κανέναν, ειδικά όταν είναι διατεθιμένος να σπάσει, να τραυματίσει ή ακόμη και να σκοτώσει
από την άλλη μεριά, δεν βγάζει πουθενά να σκέφτομαι -απλά- πόσο ακατανόητη μου φαίνεται αυτή βία και «πως μπορούν να το κάνουν αυτό». Είναι λίγο self serving με την έννοια ότι μου επιτρέπει να το πετάξω από πάνω μου σαν έγνοια
δυσκολεύομαι επίσης να αποδεχτώ ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι που πετάνε πέτρες, μολότωφ και τρώνε -να το πω κομψά- ξύλο είναι «αναρχικοί των βορείων προαστείων»
επιλέγω λοιπόν να φανταστώ κάπως διαφορετικά τον μπαχαλάκια. Είναι άνεργος, δουλεύει κάπου με κακές συνθήκες, μας φέρνει το φαγητό ως ντελιβεράς, και λοιπά. Ήταν το παιδί που ξέγραψαν στο σχολείο, είναι αυτός του οποίου η καθημερινότητα -και από δική του επιλογή- είναι χάλια
έχει λίγες καλές στιγμές που κερδίζει απέναντι στο «σύστημα».
δε μπορεί να δείρει το αφεντικό, δε μπορεί να βρίσει τον πελάτη που του κλείνει στα μούτρα την πόρτα, δε μπορεί να ξεμπροστιάσει το δάσκαλο που τον ξέγραψε
απέναντι τους είναι μόνος του, και δεν αιτιολογείται στοιχειωδώς τέτοια συμπεριφορά ούτε κάν από τις σκληρά αντικοινωνικές ομάδες στις οποίες συμμετέχει
ο αστυνομικός όμως είναι το αντίθετο του! Αυτόν μπορεί να τον δείρει, να τον τραυματίσει, ακόμη και να τον σκοτώσει
κι επειδή δεν το κάνει μόνος, αλλά έχει παρέα (και «ακροατήριο»), κάθε κτύπημα, κάθε σπάσιμο, κάθε εμπρησμός και κάθε τραυματισμός είναι νίκη
ακόμη και οι συλλήψεις, οι ύβρεις και τα χτυπήματα που δέχεται είναι «παράσημα»
μικρές και μεγάλες νίκες, ανδραγαθήματα και «παράσημα», και όλα αυτά σε μια «παρέα» που τον σέβεται και τον τιμά
είναι μέλος αυτής της «παρέας» ακριβώς επειδή δεν νιώθει μέλος της κοινωνίας μας
10 Comments, Comment or Ping
Ιων
Ωραία, θα σου εξηγήσω λοιπόν γιατί είσαι λάθος και γιατί τύποι σαν και εσένα κάνουν επιφανειακή ανάλυση των γεγονότων και στερούνται σοβαρότητας. Ο εξοπλισμός ενός αναρχικού είναι το μόνο σίγουρο οτι δεν ταιριάζει σε ντελιβερά η σε φτωχομπινεδιάρη, αλλά σε κακομαθημένο βορειων προαστίων. Μάσκα (σκι) Von Zipper ή Spy: Αξία 100-150 ευρώ. Αντιασφιξιογόνα μάσκα:150-250 ευρώ. Σακιδιάκη με κλάθε λογής καλούδια: Αξια άγνωστη. Και επειδή αυτά τα καλούδια δεν πωλούνται οπουδήποτε παραγκέλνονται μόνο απο ίντερνετ και αφού δώσεις πιστωτική που σημαίνει τοι πρέπει να έχεις και αφού έχεις χρόνο να παίζεις στο ίντερνετ που σημαίνει οτι έχεις. Αυτά για να καταλάβεις τα βασικά……
Dec 7th, 2009
Σπύρος Ντόβας
Είναι σχεδόν βέβαιο ότι υπάρχουν και τέτοιοι σαν και αυτούς που περιγράφεις, σε ποιο ποσοστό είναι δύσκολο να προσδιοριστεί, αλλά έστω ότι ΟΛΟΙ εμπίπτουν σε αυτή την κατηγορία, στο δια ταύτα, σε επίπεδο πολιτικής, τι προτείνεις; (Εννοώ με τους σημερινούς, τους υπάρχοντες, οπότε ας μην μπούμε στην κουβέντα της παιδείας κλπ)
Dec 7th, 2009
trianta
καλημέρα
@Ίων – τι σημαίνει «κάτι τύποι σαν και εσένα»; Επίσης, ούτε ανάλυση κάνω, ούτε διεκδικώ κανένα πιστοποιητικό «σοβαρότητας». Ασφαλώς υπάρχει ο εξοπλισμός που λες, όμως έχω δει με τα μάτια μου άτομα με makeshift μασκοτέτοια και εκτός αυτού, οι άνθρωποι που συλαμβάνονται δεν είνα των ΒΠ
τέλος, αναρχικός σημαίνει διαφορετικά πράγματα σε πολλούς ανθρώπους. Υπάρχουν πολλοί έλλογοι, μη βίαιοι, οπότε προτιμώ τον όρο «μπαχαλάκια» ή χούλιγκαν
ευχαριστώ για το σχόλιο σου πάντως
@σπύρος – δεν προτείνω τίποτα man, μια σκέψη μοιράζομαι, ένα -ίσως- insight. Του στυλ «οι τύποι είναι τόσο περήφανοι γι αυτό που κάνουν -γιατί δεν έχουν τίποτε άλλο- που εσένα, εμένα και κάθε (για κείνους) ‘βολεμένο’ μας έχουν γραμμένους».
Dec 7th, 2009
Urfurshlaag
Πολύ καλό ποστάκι και πράγματι, πολύ κοντά στην πραγματικότητα. Γιατί είσαι τόσο σπασαρχίδης στο Τουϊτερ, δεν έχω καταλάβει, αλλά περί ορέξεως…
Dec 8th, 2009
trianta
@urf – Το twitter είναι Αγορά κι έχει άλλη δυναμική (του δευτερολέπτου, του λεπτού)
Όταν ποστάρω είμαι αντιμέτωπος με την προκατειλημμένη και υποκειμενική πάρτη μου. Το οποίο σημαίνει ότι πέφτει εσωτερικό ξύλο κι έρχομαι στα ίσα μου :)
Dec 8th, 2009
Fotis Bobolas
Εξαιρετικό post για… εισαγωγή. Λείπει το κυρίως θέμα!..
Η περίπτωση που σκιαγραφείς είναι η μια από τις πολλές διαστάσεις, θα είχε ενδιαφέρον να προσθέσεις… τους απελπισμένους άνεργους μεσήλικες, τους αλλοδαπούς που κοιμούνται 10-10 στα υπόγεια, τους παρκαρισμένους έφηβους με (αλλά χωρίς) γονείς που βλέπουν το μέλλον τους με 500 ευρώ το μήνα, τους πεινασμένους περιθωριοποιημένους μπαχαλάκηδες (πεινασμένους κυριολεκτικά), τους απολυμένους yapies που βιώνουν το μοντέλο του νεόπτωχου μέσα σε 3 μήνες από την απόλυση, τους μικρομεσαίους που μπαίνουν κατά χιλιάδες στον Τειρεσία, τα αηδιασμένα παιδιά των διεφθαρμένων επιχειρημ, πολιτικών, υψηλοβ. του δημοσίου, κλπ, τα παρασυρμένα από τον Καρατζαφύρερ ή απλά από τη βία του θεάματος – μέλη της χρ. αυγής ή τους παρακρατικούς συνεργάτες του εκάστοτε υπουργού, των απελπισμένων ανθρώπων μεγαλύτερων ηλικιών που ήταν ανάμεσα στους διαδηλωτές αλλά δεν έπαιζαν ξύλο (μόνο έτρωγαν), και πολλές πολλές ακόμα ομάδες…
Όσες είναι οι ομάδες άλλες τόσες και οι ατζέντες, οι λόγοι της απελπισίας, ο βαθμός της έκρηξης απέναντι στην διεφθαρμένη κοινωνία που τροφοδοτείται από το κεφάλι εδώ κ 35 χρόνια…
Ας είναι, η ανθρωπότητα θα κάνει αυτό που θα κάνει για να ΕΠΙΒΙΩΣΕΙ, ανεξάρτητα του τι λένε τα επιμέρους “σοφά κύτταρα”…, ο Γιωργάκης, ο Μιχαλάκης, ο Αντρίκος ή ο Φωτάκης:-Ρ
Dec 8th, 2009
Konstantinos Koukopoulos
«μπαχαλάκιας» είναι όρος που εφευρέθει για να διαχωρίσει τη θέση της μία μερίδα ακτιβιστών-αντιεξουσιαστών από κάποιες βίαιες ενέργειες συνονόματων τους που πότε-πότε κρίνονται από τους πρώτους υπερβολικές ή άδικες. Ωστόσο στη λογική του περισσότερου κόσμου σχεδόν όλοι οι ακτιβιστές-αντιεξουσιαστές είναι «μπαχαλάκηδες» αφού επιζητούν τη βίαιη σύγκρουση με πρόσωπα και θεσμούς που βρίσκονται εντός της νομιμότητας. Για παράδειγμα, κάποιος που σπάει ένα ΑΤΜ είναι ή δεν είναι μπαχαλάκιας; Διαφορετική απάντηση θα πάρεις από τον καθένα.
Dec 8th, 2009
Konstantinos Koukopoulos
Επίσης ήθελα να σχολιάσω το εξής: λες ότι «επιλέγεις» να δεις τον μπαχαλάκια όπως τον βλέπεις παραπάνω. Βέβαια δεν μπορεί να είναι αποκλειστικά θέμα επιλογής έτσι; Πρέπει να βασίσεις αυτή σου την υπόθεση σε κάποια παρατήρηση ή θεωρία.
Για παράδειγμα στο προηγούμενο σχόλιο σου αναφέρεις μια θεωρία, ότι άνθρωποι των ΒΠ δεν είναι λογικό να συλλαμβάνονται. Αυτό όμως είναι λάθος, αφενός διότι τυχαίνει να γνωρίζω περιπτώσεις ΒΠ που έχουν συλληφθεί σε μπάχαλα όπως τα χθεσινά και αφετέρου διότι η σύλληψη δεν ισούται με καταδίκη (την οποία οι προαναφερθείσες περιπτώσεις γλυτώσαν) . Αν μου έλεγες ότι ένας ΒΠ δεν είναι λογικό να καταδικαστεί τότε θα δεχόμουν το επιχείρημα σε έναν βαθμό.
Από τη μεριά μου οι ελάχιστες (αλλά υπαρκτές) παρατηρήσεις του ιστορικού ανθρώπων που συμμετέχουν σε αντιεξουσιαστικού τύπου μπάχαλα επιβεβαιώνουν το στερεότυπο του ΒΠ-αγωνιστή. Επιπλέον όμως αυτό το στερεότυπο, σε αντίθεση με αυτό που φαντάζεσαι εσύ, είναι συμβατό με μια μάλλον επιβεβαιωμένη θεωρία: ότι οι επαναστάσεις και οι αβαντγκαρντισμοί προέρχονται από ανθρώπους που έχουν λύσει το βιοποριστικό τους πρόβλημα. Τα περί εξοπλισμού που αναφέρει ο Ίωνας παραπάνω είναι υποπεριπτώσεις της γενικής περίπτωσης που λέει ότι εάν δουλεύεις για να πληρώσεις το νοίκι δεν μπορείς να παρεβρεθείς σε πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο με κίνδυνο να συλληφθείς και να χάσεις το μεροκάματο.
Dec 8th, 2009
trianta
@fotis – μόνο την εισαγωγή είχα κουράγιο να γράψω :)
@kouk – εξαιρετικό το δίλημμα με το ΑΤΜ! Σκέφτομαι όμως ότι στις περισσότερες περιπτώσεις δεν είναι έλλογη πολιτική πράξη, αλλά ηδονή και καθιέρωση
Επιλέγω σημαίνει και απομονώνω. Δεν είναι άποψη, είναι μια σκέψη ή απλά μια οπτική. Επίσης, κακώς βγαίνει ότι οι ΒΠ μπαχαλάκηδες δε συλλαμβάνονται ή δεν υφίστανται, αφού ξέρουμε ότι υπάρχουν και αυτοί. Όπως είπα όμως στον Ιώνα είναι άλλη περίπτωση
Dec 8th, 2009
Reply to “κάθε τραυματισμός είναι «νίκη»”