Αναδημοσίευση από αρθρο στις Τάσεις του Ελεύθερου Τύπου. Πολύ ενδιαφέρουσες οι απόψεις του Μιχάλη Κούτρα, του Δημήτρη Γεωργίου και της Βίβιαν Ευθυμιοπούλου, στην ίδια σελίδα

---

Ας φέρουμε τη φράση του Κορνήλιου Καστοριάδη, «η φιλοσοφία στην αρχαία Ελλάδα ήταν φιλοσοφία πολιτών που συζητούν στην αγορά με άλλους πολίτες», στο παρόν. Οπου λέξη «αγορά» ας βάλουμε τη λέξη «Διαδίκτυο».

Η φράση μοιάζει αρχικά ανακριβής ή χωρίς ισχύ. Αλλά ας το δούμε στην πράξη.

Για πρώτη φορά στην Ιστορία τόσοι πολλοί άνθρωποι γράφουν, δημοσιεύουν, εκτίθενται και συζητούν. Και για πρώτη φορά τόσοι πολλοί πολίτες παρακολουθούν, διακριτικά, τις συζητήσεις των συμπολιτών τους.

Η (υπέρ) κοινότητα αυτή -ας τη λέμε ιστολογόσφαιρα- έχει αποκτήσει σημασία στην εθνική πολιτική, ανάλογη, θα έλεγα, με τη διείσδυση της χρήσης του Διαδικτύου στην εκάστοτε χώρα…

Παρατηρώ, όμως, ότι το μεγαλύτερο βάρος της πολιτικής δραστηριότητας στην ιστολογόσφαιρα επικεντρώνεται στη νίκη του «δικού μας» υποψηφίου ή κόμματος, όπως έγινε με την εκλογή του Ομπάμα.

Σκέφτομαι, λοιπόν: «OK, βοηθήσαμε τον εκλεκτό μας να… εκλεγεί. Και τώρα, τι;».

Δεν απαξιώνω τη στήριξη ενός υποψήφιου προσώπου ή κόμματος. Το κάνω κι ο ίδιος.

Επιμένω, όμως. «Τώρα, τι!;».

Οπως γράφει o ιστολόγος Τήλαφος, «[…] πολιτική σημαίνει, κυρίως, μη διαμεσολάβηση […], πολιτική είναι οι ενέργειες των πολιτών που παράγουν αποτέλεσμα, κι όχι το αποτέλεσμα διερμηνείας των απόψεών τους από διαμεσολαβητές».

Αν, λοιπόν, στο παρελθόν ήταν δύσκολο να δοθεί, στους πολίτες, μεγαλύτερη δυνατότητα εποπτείας και διακυβέρνησης, σήμερα γίνεται ξανά ολοένα ευκολότερο, χάρη στο Διαδίκτυο. Κυρίως, όμως, χάρη στην πολιτική δυναμική που αναπτύσσεται σ’ αυτό. Να, λοιπόν, πώς επικαιροποιείται και ενεργοποιείται η φράση του Καστοριάδη.

Το ερώτημα δεν είναι, όμως, τελικά αν επηρεάζεται η πολιτική από τις κοινότητες του Διαδικτύου, αλλά πώς θα βοηθήσουν οι πολιτικοί αυτή τη διάθεση επιστροφής των ανθρώπων στην πολιτική, όπως και το νέο μέσο με το οποίο αυτή μπορεί να πραγματωθεί.

Ποιος θα επιβάλει στην ΕΣΥΕ να διαθέτει ελεύθερα όλα τα στοιχεία; Ποιος υπουργός θα αποφασίσει ν’ ανοίξει τελείως το ΕΡΓΟΡΑΜΑ; Ποια κυβέρνηση θα ανοίξει απόλυτα την πρόσβαση στα ΦΕΚ; Ποιος δήμαρχος θα δώσει 10% του προϋπολογισμού να το διαμορφώσουν οι δημότες;

Ποια κοινοβουλευτική πλειοψηφία θ’ αποφασίσει να ανακινηθεί η διαβούλευση και να γίνει δημοψήφισμα για κάποιο σημαντικό ζήτημα; Ποιοι θα δουν στο Διαδίκτυο την πιθανότητα δημιουργίας μιας καλύτερης Δημοκρατίας;

Και η ερώτηση απευθύνεται στους πολιτικούς, γιατί μ’ ενδιαφέρει ειλικρινά η συνδρομή τους, αλλά κι επειδή ξέρω ήδη ότι οι ολοένα πιο διαδικτυωμένοι πολίτες θα φτιάξουν αυτήν την καλύτερη Δημοκρατία.

Ούτως ή άλλως.