πριν από μερικές μέρες με πήρε τηλέφωνο η σύζυγός μου για να μου ζητήσει μια χάρη:

“μου έστειλαν ένα αρχείο MS Word, και δεν μπορώ να το ανοίξω, ούτε για να το διαβάσω. Να σου το στείλω να το κοιτάξεις εσύ;”

εργάζεται σε πολυεθνική, με σημαντικό προυπολογισμό για πληροφορική, όμως δεν έχουν -ακόμη- προμηθευτεί το νεότερο Office (2007), και ως εκ τούτου, δεν μπορούν να διαβάσουν¹ ή, πόσο μάλλον, να χρησιμοποιήσουν αρχεία που έχουν αποθηκευτεί στην πιο πρόσφατη διάταξη

τέλος πάντων, μία ιδιωτική εταιρία μπορεί να κάνει ότι θέλει σε αυτό το ζήτημα

αγαπητό δημόσιο, μπέρδεψε μας κι άλλο

το δημόσιο όμως, που στη σκέψη των πολιτών είναι ταλαιπωρημένο από υποκλοπές, διακρίνεται από έλλειψη διαφάνειας, και τους αποκλείει την εύκολη πρόσβαση σε ποιοτικές υπηρεσίες, δεν πρέπει να κάνει ότι επιθυμεί στο ζήτημα αυτό

τόσο το λογισμικό της Microsoft, όσο και η συμφωνία που προωθείται με την εταιρία αυτή είναι αδιαφανή

Η επικύρωση αυτής, ειδικά μέσα στο κοινοβούλιο, προυποθέτει ιδιαίτερη αδιαφορία για θέματα διαφάνειας εκ μέρους των πολιτικών μας

θα θέλαμε να καταλάβουν οι εκπρόσωποι μας ότι -ειδικά αυτήν την περίοδο, που δοκιμάζεται η εμπιστοσύνη μας προς αυτούς- ότι είναι ανοησία να προωθούν αδιαφανείς συμφωνίες για προμήθεια λογισμικού που θα συμβάλλει στην καθημερινή αδιαφάνεια και στην ταλαιπωρία των πολιτών αυτής της χώρας

είναι η περίπτωση όπου οι κρίνοντες (οι εκπρόσωποι μας στο Κοινοβούλιο) πρέπει να απορρίψουν την πρόταση, της Κυβέρνησης. Δεν είναι μια καλή ή κακή εμπορική συμφωνία, είναι πολιτική επιλογή.