το χρίσμα η όχι από τα κόμματα δε νομίζω -προσωπικά- ότι είναι αίτημα των υποψηφίων, αλλά των δημοτών

προτιμώ να επιλέγουν, μέσα από πολιτική και πολιτικοποιημένη διαδικασία, οι δημότες τους υποψηφίους τους, παρά να υπάρχει χρίσμα

το τελευταίο δημιουργεί λάθος προσανατολισμό στον υποψήφιο, αφού νιώθει ότι πρέπει να δουλέψει -παραγοντίστικα- προς την κατεύθυνση της εκάστοτε κομματικής ιεραρχίας (και γραφειοκρατίας) για να κερδίσει εύνοια και … χρίσμα

σε κάθε περίπτωση, επειδή ο Μιχάλης έχει καλύτερη εποπτεία του ζητήματος, προτείνω να γράψεις αυτό το σχόλιο στο blog του, ώστε να γίνει μια καλή συζήτηση

ευχαριστούμε για το σχόλιο :-)

Στο πανεπιστήμιο της δεκαετίας του 1990 υπήρχε η μόδα των ανεξάρτητων ψηφοδελτίων, τα οποία στη συνέχεια προσχώρησαν στα ΕΑΑΚ και σήμερα στον ΣΥΡΙΖΑ. Το μοντέλο επομένως έχει δοκιμαστεί χωρίς επιτυχία.

Νομίζω ότι ένας τέτοιος κύκλος είναι ξανά πιθανός: αν η δύναμη που καταγράφεις χωρίς χρίσμα είναι μεγαλύτερη απ’ ό,τι σου δίνει η κομματική σου ταυτότητα, λογικό είναι να προσπαθείς να την κρύψεις.

Ποιοί είναι οι παράγοντες που διαμορφώνουν την άποψή του ψηφοφόρου αν υπάρχουν μόνο ανεξάρτητα ψηφοδέλτια; Η προσωπική εικόνα του επικεφαλής; Η εικόνα των υποψηφίων δημοτικών συμβούλων; Η διαφήμιση; Πόσο πολιτικά είναι αυτά τα κριτήρια; Οι Δήμοι στερούνται πολτικής υφής οπότε απαιτούνται αποκλειστικά μη κομματικές δημοτικές αρχές; Ειδικά σήμερα που η διεύρυνση των αρμοδιοτήτων των δήμων τους δίνει ένα τεράστιο φάσμα εξουσίας;

Με την ίδια λογική γιατί να έχουμε χρίσματα στις νομαρχιακές εκλογές; Εν τέλει γιατί να έχουμε κόμματα και όχι ανεξάρτητους υποψήφιους-προσωπικότητες όπως πριν το 1950;

Άλλωστε τα κόμματα δεν κατεβάζουν ψηφοδέλτια, αλλά υποστηρίζουν. Λίγες είναι οι φορές που κάποιο ψηφοδέλτιο έχει υποστηριχτεί από δύο κόμματα; Λίγες φορές κάποιο κόμμα έχει υποστηρίξει ένα ανεξάρτητο ψηφοδέλτιο;

Τι είναι όμως αυτό που κάνει τους “ανεξάρτητους” να μην επιθυμούν την ύπαρξη ψηφοδελτίων που υποστηρίζονται; Γιατί αυτή η “αντιπάθεια” είναι μονόδρομη, αφού τα χρισμένα ψηφοδέλτια δεν κάνουν ό,τι μπορούν για να αποτρέψουν τα ανεξάρτητα ψηφοδέλτια;

Οι λόγοι είναι πολλοί και δεν χωράνε σε ένα σχόλιο. Η απορία η δική μου είναι απλή: γιατί πλέον τα κόμματα θεωρούνται κάτι “κακό”; Γιατί δεν τους αναγνωρίζεται η συλλογικότητα που εκφράζουν; Γιατί ορισμένοι παλεύουν να τα βγάλουν επί της ουσίας “εκτός νόμου” στη συνείδηση του κόσμου; Πως μπορεί να υπάρξει 9πραγματική και όχι τηλεοπτική) δημοκρατία χωρίς κόμματα που είναι

Τέλος, όσο αφορά την δημοσίευση της ανάρτησης στο papandreou.gr, δε νομίζω ότι αυτό αυτόματα σημαίνει ότι ο Παπανδρέου αποδέχεται αυτή την άποψη. Δημοσιεύονται διάφορα πράγματα στην ενότητα αυτή, ενίοτε συγκρουόμενα. Μην συγχέουμε την παραχώρηση βήματος -σε ενδιαφέρουσες ιδέες που καταδεικνύουν όντως υπαρκτές τάσεις- με την υποστήριξη.

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία, την οποία όντως καταχράστικα!