αθροιστική προσωπικότητα της (κάθε) διεύθυνσης μας

ίσως να ακούγεται περίεργο, αλλά ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιούμε μια διεύθυνση email επηρεάζει σε βάθος χρόνου την αντίληψη που έχουν οι αποδέκτες των μηνυμάτων μας

όπως είπαμε και πριν, ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιούμε ένα email επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο με τον οποίο το αντιλαμβάνονται οι πιο μακροχρόνιοι αποδέκτες μας

αν στέλνουμε σαφή, σύντομα και χρήσιμα μήνυματα, σε λίγους αποδέκτες κάθε φορά, μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι -σε γενικές γραμμές- οι αποδέκτες μας θα τείνουν να προσέχουν τα email που τους έρχονται από τη συγκεκριμένη διεύθυνση

ο άνθρωπος έχει πολλούς ρόλους, και -πλέον- πολλά email

όπως βέβαια δε συμπεριφερόμαστε σε όλες τις περιπτώσεις, σε όλα τα περιβάλλοντα, και με όλους τους ανθρώπους με τον ίδιο τρόπο, έτσι και με το email δεν είναι εφικτό ή επιθυμητό να περιορίζουμε την εκφραστική μας δυναμική

αργά ή γρήγορα, όλοι μας θα έχουμε πολλαπλές διευθύνσεις email (εργασίας, “χαλαρή”, προσωπική, και -ίσως- άλλες), όπως έχουμε πολλαπλούς ρόλους

κάθε μία από αυτές τις διευθύνσεις (θα) αποκτά τη δική της προσωπικότητα γι αυτούς που θα λαμβάνουν μηνύματα μας από αυτήν:

στη μία θα είμαι η “κυρία Γεωργία Αποστολίδου, σύμβουλος επιχειρήσεων“, στην άλλη θα είμαι η “φίλη μας η Γωγώ“, σε μια άλλη θα είμαι η “ακτιβίστρια για το περιβάλλον Γωγώ”

η αθροιστική προσωπικότητα της διεύθυνσης αποστολής που χρησιμοποιούμε θα γίνει σημαντικός παράγοντας στην εκάστοτε επικοινωνία μας

για παράδειγμα, η σύζυγός μου έχει δύο email, ένα εταιρικό κι ένα προσωπικό (yahoo.gr), και δη πιο ‘χαλαρό’. Όταν λάβω ένα μήνυμα από το εταρικό της email το ‘προσέχω’ περισσότερο, αφού έχω συνηθίσει να λαμβάνω μόνο -ας τα πούμε- σημαντικά μηνύματα από κείνο.

αντίθετα, τα μηνύματα από το προσωπικό της τα αφήνω γι αργότερα, ή τα αγνοώ τελείως (ξέροντας ότι μου στέλνει συνήθως ανέκδοτα, νερόβραστες ρομαντικές φωτογραφίες και συναφή)

scripta manent, spammers (και όχι μόνο) volare

είπαμε προηγουμενως ότι η διεύθυνση αποστολέα είναι -μαζί με τον τίτλο (το θέμα)- ένα από τα δύο πρώτα και πιο σημαντικά συστατικά σε ένα μήνυμα που αξιολογεί κάποιος για να αποφασίσει αν θα το διαβάσει άμεσα ή αργότερα, ή αν θα το σβήσει χωρίς καν να το ανοίξει

σε βάθος χρόνου γίνεται ακόμη πιο σημαντικό, αφού πάνω στην πίεση της καθημερινότητας οι αποδέκτες αξιολογούν το “ποιός στέλνει το μήνυμα” με μεγαλύτερη βαρύτητα απ’ότι τον τίτλο του μηνύματος

καθημερινά, και σχεδόν ακούσια, πολλοί έμπειροι και πηγμένοι χρήστες email σβήνουν η αποθηκεύουν, χωρίς να διαβάσουν, πολλές δεκάδες μηνύματα, με κριτήριο τη διεύθυνση του αποστολέα

ακόμη πιο γρήγορα ή και αυτόματα αρχειοθετούν ή σβήνουν μηνύματα από αποστολείς που ξέρουν, από εμπειρία, ότι τους καθυστερούν ή τους ενοχλούν με άλλον τρόπο

το παράδειγμα του “Πέτρου και του λύκου” είναι ιδιαίτερα σημαντικό σε ότι αφορά τη συμπεριφορά και τις συνήθειες μας στη χρήση του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου

(συνεχίζεται)