θεοί, δαίμονες και δημοκρατία
έχει ενδιαφέρον να πιστεύουμε ότι η δυνατότητα της ψήφου1 για κάποια θέματα απαιτεί πιο ώριμο κοινο … θέλει δηλαδή πιο ειδικούς ή πιο καλλιεργημένους ψηφοφόρους
σχετικά με αυτήν την άποψη αναπαράγω από το “ – why the many are smarter than the few” τα εξής:
the idea that the right answer to complex problems is simply “ask the experts” assumes that experts agree on the answers (they don’t) … elites are just as partisan and no more devoted to the public interest than the average voter
και συνεχίζει …
most political decisions are about *what* to do, not about *how* to do it … they involve trade-offs, values, and choices about what kind of society people should live in
ένα ζήτημα είναι πως προστατεύουμε τη δημοκρατία από ανθρώπους, με ικανότητες, με χάρισμα, και με γνώση, σαν εμένα λόγου χάρη :-)
ή, πιο σωστά …
… η συμμετοχική δημοκρατία όχι απλά εκπαιδεύει και φτιάχνει πολίτες, αλλά προστατεύει μια κοινωνία ΚΑΙ από τα πιο ικανά και χαρισματικά της παιδιά
μας προστατεύει από την υποταγή σε εξωτερικούς θεούς και μας θυμίζει να προσέχουμε τους εσωτερικούς δαίμονες (αλλαζονεία, ύβρις, κ.λπ.)
Ανδρέας Τριανταφυλλίδης
-
το ποστ γράφτηκε με αφορμή μία συζήτηση για τα δημοψηφίσματα, και για το κατά πόσο είναι θετικό πολιτικό εργαλείο ή όχι … είναι αφιερωμένο με πολύ καλή διάθεση στη Φαίη :-) ↩
2 Comments, Comment or Ping
Εξαιρετικό, μικρό μεν αλλά αρκετά περιεκτικό.
Jan 14th, 2008
trianta
Κι εμένα μ’άρεσε όταν το έγραφα :-) … σα να κοίταζα τον εαυτό μου στον καθρέφτη
thanks
Jan 14th, 2008
Reply to “θεοί, δαίμονες και δημοκρατία”