αντιγράφω -αποσπάσματα- από το Βήμα

ο Ουμπέρτο Έκο παραθέτει, αναφερομενος στο “φαινόμενο Μπερλουσκόνι” ένα απόσπασμα 173 ετών από τον Αλέξις ντε Τοκβίλ:

[...] στη ζωή κάθε δημοκρατικού λαού υπάρχει μια πολύ επικίνδυνη μετάβαση. Οταν η τάση για υλική ευημερία αναπτύσσεται πιο γρήγορα από αίσθηση του πολίτη και συνήθεια της ελευθερίας, φθάνει μια στιγμή στην οποία οι άνθρωποι αφήνουν τον εαυτό τους να παρασυρθεί και σχεδόν χάνουν τον νου τους στη θέα των αποκτημάτων που πρόκειται να κατακτήσουν

Σκεπτόμενοι μόνο πώς να κάνουν περιουσία δεν καταφέρνουν να συλλάβουν τον στενό δεσμό που συνδέει την ευημερία του ατόμου με την ευημερία του συνόλου.

[σε αυτές τις στιγμές] δεν είναι απαραίτητο να τους αρπάξει κανείς τα δικαιώματα που απολαμβάνουν, θα τα εγκαταλείψουν πρόθυμα από μόνοι τους…

Αν ένα ικανό και φιλόδοξο άτομο κατορθώσει να αποκτήσει εξουσία σε μια τέτοιου είδους κρίσιμη στιγμή, θα βρει τον δρόμο ανοιχτό για κάθε κατάχρηση.

Αρκεί να μπει στον κόπο να φροντίσει τα υλικά συμφέροντα και κανείς δεν πρόκειται να του ζητήσει να ανταποκριθεί στα υπόλοιπα

Πάνω απ´ όλα, να εγγυηθεί την τάξη…’.

Ένα έθνος που ζητάει από τις κυβερνήσεις μόνο να διατηρούν την τάξη είναι ήδη υποδουλωμένο στην καρδιά, υποδουλωμένο στην ευημερία του και από τη μια στιγμή την άλλη, ο άνθρωπος που προορίζεται να το υποδουλώσει μπορεί να εμφανιστεί