η “Αθήναιος” γράφει:

Ο Αλέξης Τσίπρας δεν δέχεται να μιλήσει σε εκπροσώπους των media ενώ μιλάει στους μπλόγκερ. Δεν ξέρω για τους υπόλοιπους αλλά εγώ δεν είμαι σε θέση να υποκαταστήσω τον ρόλο ενός δημοσιογράφου και πολιτικού συντάκτη μέσα στην κοινωνία

προφανώς στο 221 είμαστε υπέρ συνεντεύξεων¹ των πολιτικών σε μπλόγκερ

όμως συμφωνούμε με την “αθήναιο” ότι ως μπλόγκερ (ούτε -ας πούμε- συλλογικά) αντικαθιστούμε τους (καλούς) δημοσιογράφους. Η ανάλυση της για το ζήτημα αυτό είναι εξαιρετική

προς αθήναιο: Αυτό δε σημαίνει ότι δεν πρέπει να θέσεις τα δικά σου ερωτήματα, ένα εκ των οποίων μπορεί να είναι κι αυτό που -έμμεσα- θέτεις στο ποστ σου (σχέση μπλογκερ, δημοσιογράφων και κοινωνίας)

προς Τσιμιτάκη: Συγχαρητήρια και καλή επιτυχία στην πολύ καλή προσπάθεια που τιμά την κοινότητα του πολιτικού ιστολογείν. Μπράβο!

προς Τσίπρα: Και εμείς ενθουσιαζόμαστε με την κοινωνία των πολιτών όπως αυτή εκφράζεται μέσα από τα blogs, αλλά -πράγματι- δεν είμαστε αντικατάσταση της δημοσιογραφίας, και, πολλοί συμπολίτες μας δε θα έχουν δυνατότητα να ακούσουν ή να διαβάσουν τα ενδιαφέροντα που έχεις να πεις.

Όπως γράψαμε σε παλιότερο κείμενο, “είμαστε ακόμη η αρχή, όχι το μέτρο”:

Βέβαια η οδηγία “μονο bloggers θα συμμετέχουν στη συζήτηση” στην πρόσκληση του κου Βενιζέλου θα έπρεπε -από μόνη της- να προκαλεί ρίγος και πολλά ερωτήματα σε έναν τόσο σημαντικό πολιτικό. Ρίγος γιατί είναι αυθαίρετος αποκλεισμός. Και ερωτήματα του τύπου “τι είναι ο blogger”, “ποιός είναι, ποιός δεν είναι, και ποιός θα έπρεπε να είναι blogger“, “τι εμποδίζει έναν πολίτη να συμμετέχει στην μπλογκόσφαιρα”, και άλλα.